489. Oksana Zabużko

źródło: wyborcza.pl

W trolejbusie: młoda kobieta z otwartą książką na kolanach, mokre włosy (deszcz?), lekko przechylona głowa, niewygodnie wciągnięte pod siedzenie nogi, popielate rajstopy we wzór w duże czarne kwiaty, ładna, ledwo muśnięta kosmetykami blada twarz, niezauważalnie przyćmiona ciemnym nalotem cierpienia, wzrok wbity nieruchomo w książkę. Przystanek, drugi, trzeci - kobieta nie przewraca strony.

„Siostro, siostro”

488. Marcin Świetlicki

odejdź nie dotykaj mnie odnalazłem się w łóżku gdzieś pośrodku siebie
wstałem przez ciemność do okna podszedłem
a okno było we mnie zobaczyłem się
i więcej siebie widzieć nie chcę

„Zeszłej nocy”

486. Zygmunt Bauman

źródło: studioopinii.pl

Kto raz wypadnie poza granice świata, pozostaje tam na zawsze.

485. William Wharton

Stoję na środku drogi z odchyloną w tył głową i gapię się w niebo. Tak łatwo można zapomnieć, jak cudowny jest świat.

484. Alan Rickman

źródło: www.theplace2.ru

Pa­miętasz ten mo­ment, kiedy ja­ko dziec­ko, w wieku koło sied­miu lat, ma­lujesz ob­ra­zek i niebo to niebies­ki pa­sek u góry kar­tki? I wte­dy przychodzi ten mo­ment roz­cza­rowa­nia, kiedy nau­czy­ciel mówi ci, że tak nap­rawdę niebo zaj­mu­je cała wolną przes­trzeń na ry­sun­ku. I to jest ta chwi­la, kiedy życie zaczy­na być co­raz bar­dziej skom­pli­kowa­ne i nieco nud­niej­sze, po­nieważ za­malo­wywa­nie kar­tki na niebies­ko jest raczej nużącym zajęciem.

483. Stanisław Ignacy Witkiewicz

źródło: dobrochna-cudak.blog.onet.pl

Mogę się za­bić, ale na myśl, że mógłbym nie is­tnieć wca­le, zim­no mi się ro­bi z przerażenia.

482. Woody Allen

– Przepraszam za spóźnienie.
– Nic nie szkodzi. To tylko godzina i piętnaście minut.

 „Klątwa Skorpiona”

481. Da­vid Foen­ki­nos

źródło: www.jhsiess.com

Często myślę o tym wy­rażeniu „zaczer­pnąć po­wiet­rza”. Oz­nacza ono, że idzie się gdzie in­dziej, żeby je zna­leźć. Oz­nacza dosłow­nie: w miej­scu, w którym jes­tem, duszę się.

„Nasze rozstania”

480. Kasia Bulicz-Kasprzak

źródło: www.nk.com.pl

- Ktoś odszedł? – zaryzykowałam pytanie.
- Nie. Raczej nigdy się nie pojawił.

 „Nalewka zapomnienia czyli bajka dla nieco starszych dziewczynek”

479. Rabindranath Tagore

źródło: www.outlookindia.com

Mi­jają dni i no­ce, wieki zak­wi­tają jak kwiaty. A ty naucz się czekać.